چگونه یک حرفهای میتواند از طریق عملیات بازاریابی به یک نقش CMO برسد؟ برای مبتدیان، متخصصان MOP باید در هنگام برخورد با مدیران اجرایی و سایر سهامداران ارشد، تفکر استراتژیک نشان دهند. این میتواند بسیار دشوار باشد، زیرا بسیاری از تمرینکنندگان در کمپینهای قطرهای، پیکربندیهای وبسایت، پیکسلها و غیره هستند که همگی بسیار تاکتیکی هستند.
مایک ریزو، رهبر جامعه MO Pros اخیراً در پادکست خود استفاده از مدل ICE را برای اولویتبندی پروژه به منظور نشان دادن چشمانداز استراتژیک پیشنهاد کرده است. مطمئناً این یک توصیه با شایستگی است، بنابراین این هفته من آنچه را که مستلزم آن است توضیح میدهم.
مدل ICE
این مدل نسبتاً ساده است که مزایای خود را دارد. طبق ProductPlan: “امتیاز ICE یکی از بسیاری از استراتژیهای اولویتبندی موجود برای انتخاب ویژگیهای مناسب/بعدی برای یک محصول. مدل امتیاز دهی ICE به اولویت بندی ویژگی ها و ایده ها با ضرب سه مقدار عددی اختصاص داده شده به هر پروژه کمک می کند: تأثیر، اطمینان و سهولت. هر موردی که ارزیابی می شود برای هر یک از سه مقدار از یک تا ده رتبه بندی می شود، این سه عدد ضرب می شوند و حاصل ضرب امتیاز ICE آن مورد است.
سادگی مدل یکی از بزرگترین نقاط قوت آن به نظر می رسد. مدیران اجرایی و سایر رهبران ارشد چیزهای زیادی دارند و زمان یا نیازی به چیزی جز اطلاعات سطح بالا ندارند. صرفاً ارائه امتیاز ICE برای ابتکارات متعدد – یا پروژه ای که پیشنهاد می شود – راهی سریع و آسان برای کمک به تصمیم گیری است.
نکات قابل توجه
ProductPlan به عوامل متعددی اشاره می کند که باید در هنگام استفاده از این مدل در نظر گرفته شوند. بالاخره هیچ چیز کامل نیست.
یک عامل مهم این است که مدل نیاز به فرضیات زیادی دارد. اینها از تعداد کار (که ممکن است نوسان داشته باشد)، در دسترس بودن منابع، پیشرفت پروژه های دیگر، بودجه و بسیاری موارد دیگر را شامل می شود. اینها ملاحظاتی برای هر ابزار تخمینی از این نوع هستند.
با این حال، در نظر گرفتن هدف مهم است. به عنوان مثال، طبق چارچوب مدیریت پروژه اسکرام، اعضای تیم با استفاده از امتیاز یا اندازه تی شرت (کوچک، متوسط و بزرگ) وظایف را به منظور مقایسه وظایف در پس مانده با یکدیگر امتیاز می دهند. اگر هر یک از اعضای تیم پاسخ متفاوتی بدهد چه؟ این یک سوال عالی است استیسی آکرمن، مشارکتکننده MarTech، متخصص بازاریابی چابک، توصیه میکند برآورد را در سطح تیم حفظ کنید. الف> به جای تمرکز بر افراد. هنگام انجام تجزیه و تحلیل امتیاز ICE، ممکن است درگیر کردن افرادی که واقعاً پروژه پیشنهادی را انجام می دهند، منطقی باشد.
یک عامل مرتبط تعیین می کند که چه کسی واجد شرایط انجام این ارزیابی ها است. این سخت است. تخمین ها حدس های آموزش دیده ای هستند، خواه از توسعه دهندگان نرم افزار باشند یا پیمانکاران املاک و مستغلات. من به ندرت دیده ام که هیچ پروژه ای در تقریباً هر بخشی از زندگی من دقیقاً طبق برنامه پیش برود. این عامل مهمی است که باید در نظر گرفته شود، اما عاقلانه است که درک کنیم که نباید پیشرفت را به تأخیر بیندازد یا از مسیر خارج کند.
علاوه بر این، به دلیل سادگی، این مدل برای ارزیابی در برابر یک هدف واحد مناسب است. همه سازمان ها بیش از یکی از آن ها را دارند. گسترش تجزیه و تحلیل برای درگیر کردن اهداف متعدد، به سرعت قدرت سادگی ذاتی مدل را خنثی می کند. احتمالاً به رهبران ارشد در تصمیم گیری کارآمد کمک نمی کند.
داشتن انتظارات معقول از این مدل نیز مهم است. از آنجایی که ساده و سطح بالایی است، جایی برای آن وجود دارد – اما برای هر موقعیتی مناسب نیست. هنگامی که یک تصمیم گیرنده پروژه های بالقوه متعدد یا عقب ماندگی طولانی دارد، امتیازدهی ICE به عنوان یک ابزار خوب برای تصمیم گیری در مورد اینکه چه چیزی ارزش دنبال کردن را در مقایسه با گزینه های دیگر دارد، عمل می کند. به عنوان مثال، هنگام در نظر گرفتن دو محصول مختلف فناوری رقیب، داشتن حدس تحصیلی در مورد نحوه عملکرد هر یک با توجه به شرایط و مجموعه منحصر به فرد شرکت مفید است. همین امر در مورد پروژه های رقیب برای بودجه محدود نیز صدق می کند. ICE جایگزین مدیریت پروژه نمی شود، اما می تواند تعیین کند که آیا پروژه ارزش پیگیری دارد یا خیر.
مدل ICE یکی از بسیاری از ابزارهای بالقوه ای است که یک متخصص عملیات بازاریابی می تواند برای نشان دادن اینکه می تواند استراتژیک فکر کند، حتی اگر بر نیازهای تاکتیکی متمرکز باشد، استفاده کند. این مطمئناً هنگام تعامل با مدیران سطح بالا مناسب است. آنها به دنبال افرادی هستند که بتوانند به آنها اعتماد کنند تا تصمیمات محتاطانه و گاه جسورانه بگیرند. آنها برای همه جزئیات بد وقت ندارند، اما ارائه اطلاعات با استفاده از ابزاری مانند تحلیل مدل ICE گزینه های مختلف نشان می دهد که شما به اندازه کافی عوامل لازم و ضروری را در نظر گرفته اید.
نظرات بیان شده در این مقاله نظرات نویسنده مهمان است و لزوماً MarTech نیست. نویسندگان کارکنان اینجا فهرست شدهاند.
درباره نویسنده
استیو پترسن مدیر فناوری بازاریابی در Zuora است. او نزدیک به 8.5 سال را در دانشگاه وسترن گاورنرز گذراند و بسیاری از نقشهای مرتبط با مارتک را برعهده داشت و آخرین آن مدیر فناوری بازاریابی بود. قبل از WGU، او به عنوان یک استراتژیست در فروشگاه دیجیتال واشنگتن دی سی The Brick Factory کار می کرد، جایی که از نزدیک با انجمن های تجاری، غیر انتفاعی، مارک های اصلی و کمپین های حمایتی کار می کرد. پترسن دارای مدرک کارشناسی ارشد مدیریت اطلاعات از دانشگاه مریلند و لیسانس هنر در روابط بین الملل از دانشگاه بریگام یانگ است. او همچنین دارای گواهینامه ScrumMaster است. پترسن در سالت لیک سیتی، منطقه UT زندگی می کند.
پترسن نمایانگر نظرات خودش است، نه کارفرمایان فعلی یا سابقش.
